dollytill

Verleden en heden


1 reactie

Hobbybeurs Hardenberg

Als enthousiast scrapbook-hobbyist wil ik nog wel eens een Crea-beurs bezoeken, zeker als zo’n evenement plaatsvindt op een koude en sombere winterdag.

Dus op naar de evenementenhallen in Hardenberg.

Mijn plan om vroeg te gaan en op tijd terug te keren komt al op losse schroeven te staan als ik zie hoe vol de parkeerplaats al is. Het is net 11 uur ’s ochtends.  En ik maar denken dat je beter op een vrijdag kunt gaan want zaterdags komt natuurlijk iedereen. En zondag ook.

Voor de ingang staat zelfs een rij. Allemaal 50 plus zo te zien.

Ik koop een kaartje. “Dat is dan 6 euro alstublieft” zegt de dame aan de balie.  Ik geef aan dat ik 65 plus ben.  “Legitimatie!”  blaft de dame. Nou ja, vriendelijkheid is maar alles. Ik laat mijn rijbewijs zien en nu mag ik voor 3 euro naar  binnen.

De beurshallen in Hardenberg zijn op z’n zachtst gezegd deprimerend. Ik kom hier nu voor de derde keer. De verlichting is minimaal. De stands hebben hun eigen verlichting, maar dat is lang niet voldoende en bij sommigen mag je een zaklantaarn lenen. Ik wil wel graag met de goede kleur van mijn aankoop thuiskomen.  “Neem het maar even mee naar de overkant in de hoek links, daar kunt u het beter zien” zegt een van de standhouders. Niet te geloven. Waarom doen ze hier niets aan het licht ? Iedereen klaagt erover.

Tussendoor even naar het restaurant voor een kop koffie. Nog erger. Ik dwaal door de krochten van de evenementenhal op zoek naar het restaurant. Door de drukte raak ik even uit de koers, maar uiteindelijk ja hoor: het restaurant. Nog steeds hetzelfde en nog  donkerder dan in de beurshallen zelf.  De enige goed verlichte plek is het buffet waar een lange rij staat voor  patat. Verder staan er schalen met zieltogende belegde broodjes en je kunt een kop slappe koffie tanken uit een automaat.  Het gebak ziet er beter uit, dus ik neem een appelgebakje bij de koffie.  6  Euro alstublieft.

Op de tast naar een plekje aan een tafel. Er ligt een oubollig kleedje op en in het midden staat een kerststukje ! Kérststukje ??  Het is eind februari ! Tja en toch..het lijkt het er sprekend op. Rode kaars omgeven door groene plastic blaadjes.  Verder zijn de muren donker geschilderd, aan het plafond hangen kroonluchters die nauwelijks licht geven en langs de wand zijn rode draperieën aangebracht. Niet te geloven anno 2011.

Enfin, inkopen gedaan, twee tassen vol en ik ga op weg naar de uitgang. Ho, wacht even…. mijn oog valt op iets wat ik nog moet kopen voor iemand.

En nu naar huis.

Thuisgekomen merk ik dat ik een plastic tas met spullen mis. Verdorie. Ik besluit naar Hardenberg te bellen. Misschien is er een afdeling voor Gevonden Voorwerpen ?   Vergeet het maar. Antwoordapparaat. We zijn vanaf maandagmorgen weer bereikbaar. Balen.. wat nu.

De volgende ochtend besluit ik terug te gaan naar Hardenberg en bij de balie te vragen of er iets is afgegeven. Ik heb de tas bij de laatste stand – dicht bij de uitgang – laten staan. Dat weet ik zeker.

Ik naar de balie en leg het probleem uit, waarna het volgende gesprek plaatsvindt:

Dame aan balie:  “Tja, als u uw tas heeft laten staan dan is hij nu weg hè.”

Ik: “Ik wil graag weten of hij misschien is afgegeven.”

Baliedame: “Nee .”

Ik:  “Mag ik dan even naar binnen om te vragen of ze hem gevonden hebben? Ik weet waar ik hem heb laten staan.

Baliedame: “ Jazeker, dat is dan  6 euro.”

Ik: “Ik heb hier het entreebewijs van gisteren nog. Kijkt u maar. Ik wil alleen maar even vragen bij de stand en ben zo weer terug.”

Baliedame( ongeduldig): “de kaartjes van gisteren waren groen en vandaag hebben we witte. De entree kost 6 euro.”

Ik: “ja maar.. nou ..dan moet het maar. Geef maar een kaartje van vandaag dan. Met 65 plus korting.

Baliedame: “legitimatie!”

Ook de standhouder blijkt geen tas te hebben gevonden. Jammer,  die ben ik kwijt.

Het wordt tijd dat het voorjaar begint. De lange, grijze winter begint duidelijk effect te krijgen op de mensen en iedereen wordt alleen maar chagrijniger.

Echter, eerlijkheidshalve moet ik aan het bovenstaande toevoegen dat ik op maandagochtend belde en uiterst vriendelijk te woord werd gestaan. Misschien zijn de Crea-beurs dames weekendkrachten.

En ja, de zon schijnt inmiddels ook.  Dat scheelt.