dollytill

Verleden en heden


Een reactie plaatsen

Kat en muis

Hij heeft het kinderlijkste en meest onschuldige smoeltje  van de twee en loopt meestal met een uitdrukking rond van “hé, ben ik nog lief “?  Hij lust geen kip, geen vis en geen vlees en houdt zich al z’n hele leven aan ingeblikt eten van  één bepaald merk.  Wel in gelei graag en geen paté of vlees in rare sausjes.
Probeer je eens iets anders en hij kijkt je aan van: “wat moet ik hier nou mee, je weet toch dat ik dit niet lust”?
Ik zit voor de TV en aan het geklepper van het kattenluikje te horen komt hij in ijltempo naar binnen. Klepper, klepper BENG..en vervolgens zie ik hem in volle vaart langs mijn benen schieten. Hij  heeft iets in zijn bek.
Nee hè ! Een muis ! Getver.. Arm muisje. Het beestje hangt spartelend tussen zijn kaken en nu deponeert hij het diertje op het tapijt. Gaat op zijn knietjes zitten en kijkt… Muis probeert te ontsnappen. Met één beweging haalt hij het muisje weer naar zich toe en gaat weer op zijn hurken zitten kijken. Leuk spelletje..
Ik zit inmiddels met opgetrokken benen op de bank en roep verwensingen, waarschuwingen en instructies die duidelijk nergens naar toe gaan want hij reageert niet en ik bedenk dat ik nu toch echt iets moet doen. Dit kan ik niet aanzien.
Zijn broer Pepe  komt even snuffelen, werpt een bekommerde blik op het hele gebeuren, maar  doet niks. Daar hoef ik dus ook geen hulp van te verwachten.
Ik sta moedig op en probeer de kat te grijpen. Mis.. hij pakt de muis op en rent richting kattenluik. BENG.. Die is weg. Ik ga er echt niet in het donker achteraan en maak mezelf wijs dat de muis nu vast wel in het struikgewas weet te ontsnappen. Ik ga weer op de bank zitten.
Klepper, klepper BENG. Kattenluik. Kat terug. Muis terug. Het drama herhaalt zich. Nu ben ik het zat. Ik slaag er in de kat in zijn nekvel te grijpen en sluit hem op in de keuken.
Ik moet nu alle moed verzamelen. Gewapend met een stuk keukenpapier wil ik de muis voorzichtig gaan oppakken die inmiddels wat groggy lijkt te zijn. Vergeet het maar. Muis vlucht weg. Onder de bank. Bank verschuiven. Muis verdwijnt nu onder een kastje. Kastje verplaatsen. Weg muis. Nadat ik samen met de muis zo ongeveer alle hoeken en gaten van de kamer heb gezien krijg ik het angstig bibberende beestje eindelijk te pakken. Voorzichtig zet ik hem buiten neer. In de voortuin. Tussen de struiken. Hij verdwijnt meteen. Geeft een goed gevoel. Ik heb een leven gered.
Kat mag weer uit zijn schuilplaats komen en ik krijg vernietigende blikken. Hij gaat op zoek. Alle hoeken en gaten worden gecheckt en vervolgens verdwijnt hij kwaad en  met opgeheven staart naar buiten. De achtertuin in. Die muis heb ik in de voortuin gezet dus die vindt hij voorlopig niet.
He, he. Nu maar een glaasje wijn om bij te komen.
Klepper, klepper, BENG. ??””@@##!!
WAT ? Nee hè !
Ik heb nu een déjà vu ervaring, echter  met dit verschil dat deze muis  grijs is in plaats van zwart.
Ik pak de kat weer bij z’n nekvel en aangezien hij de muis niet loslaat zet ik hem met muis en al buiten de deur en barricadeer ik het kattenluik. Zo, nu kan hij voorlopig niet naar binnen.
Zielig voor dit muisje.
Twee uur later ontgrendel ik het kattenluik en hij komt weer binnen.
Met dezelfde onverstoorbare en onschuldige uitdrukking op zijn smoelwerk als altijd.
Rotkat !


Een reactie plaatsen

Kouwe Kak

Geduld.

Het is de beste groentezaak in Heemstede en ze maken hier heerlijke vruchten- en groentesalades.
Aangezien ik er op weg naar mijn werk langs kom, heb ik een soort “standing order” van collega’s om er elke vrijdagochtend een aantal op te halen.
De groenteman kent me inmiddels en de bakjes zijn meestal al voorbereid.
Ik hoef alleen maar te zeggen hoeveel ik er mee wil hebben.
Ik ben bijna aan de beurt.
Voor me staat een keurig echtpaar van middelbare leeftijd.
De groenteman vraagt waarmee hij ze van dienst kan zijn.
“Nou eh..” begint de vrouw “ “tja.. die appeltjes, zijn die lekker”?
“Fris zuur mevrouw, fris zuur” is het antwoord.
“Fris zuur ? Ja, zijn ze fris of zijn ze nou zuur “?
De groenteman snijdt zwijgend een stuk van een appel af en ze mogen proeven.
De ogen naar het plafond gericht.. langzaam kauwend.., nog een hapje… het lijkt verdorie wel of ze een dure wijn aan het keuren zijn.
“Wat vind jij, zegt mevrouw, of heb je zoiets van …”?
“Nou eh..hm… ik heb zoiets van ach.. tja .. beetje zuur toch wel..” vindt meneer.
“En die andere appels dan? Van 1,95 een kilo, wel duur hoor, maar zijn die zoeter “?
Groenteman snijdt ook daar een stukje van af. Zelfde procedure.. kauwen, slikken, naar het plafond staren, elkaar aankijken.. “En” vraagt de groenteman: “beter”? “Nou, eh… tja… beetje melig hè, vindt je ook niet” zegt man tegen vrouw.
Zuchtend richt ook ik mijn ogen naar het plafond..
Achter mij begint de rij onrustig te worden en de groenteman staat alleen in de winkel. Hij doet een poging om het echtpaar tot meer actie te manen en roept tegen niemand in het bijzonder : “mijn hulp komt ietsje later vandaag, maar ik help u zo snel mogelijk hoor “!
Het echtpaar heeft besloten de fris zure appels te kopen want die zijn toch wat voordeliger. “Geeft u er maar twee van” zegt mevrouw.
De appels gaan in een zak. Nu wil ze weten of de sinaasappels lekker zijn en ja hoor: niet te geloven.. het proeven begint weer van voren af aan.
Twee sinaasappels verder begint de groenteman rood aan te lopen en klanten achter mij houden het voor gezien en lopen de winkel uit.
Terwijl ze sabbelend en zuigend met een partje van de derde sinaasappel in de weer zijn zegt de groenteman: “ik help de mevrouw achter u even terwijl u beslist. Vindt u dat goed ?”
“Ja graag” roep ik enthousiast. “drie vruchten- en vier Italiaanse groentesalades graag”.
Oeps…
Mevrouw draait zich naar me om en zegt vinnig: “ helemaal niet, u wacht maar hoor. Wij hebben ook op onze beurt moeten wachten.. Groenteman, doe me van die eerste sinaasappels ook maar 2 stuks”.
De groenteman doet de sinaasappels bij de appels. “Nee, in een apart zakje graag”, zegt meneer, “anders gaan de appels naar sinaasappel ruiken hè” ! Hij grinnikt en kijkt om zich heen met een gezicht van “heb ik dat even mooi opgemerkt”?
Er begint iets te kriebelen in mij en ik voel me kwaad worden, ik krijg neigingen om te gaan meppen. Maar nu blijf ik staan ook.
Het echtpaar vraagt zich inmiddels af wat ze zullen gaan eten vanavond. “Andijvie, wat denk jij? Of zullen we die sperzieboontjes nemen ? Is ook wel eens lekker.. Of heb jij zoiets van …”?
“Tja” zegt meneer, “hm, ik heb zoiets van ach.. nou ja laten we dat maar doen dan. Misschien kunnen we zo’n salade nemen, maar nee, doe toch maar niet, je weet niet wat ze erin stoppen natuurlijk.. tja, of heb jij zoiets van..”? Zijn woorden blijven in de lucht hangen.
“ We nemen de sperzieboontjes” besluit mevrouw. “Doe maar een half pond. Dan halen we bij de slager een biefstukje. Of misschien is een gehaktballetje er ook wel lekker bij. Of heb jij zoiets van ach ..”?
Ik heb nu al medelijden met de slager.
Mevrouw en meneer zijn eindelijk klaar. Afrekenen dus.. pinnen ? “Nee, heb jij het gepast ? nou even kijken..” grabbel, grabbel, “nou hè , ik dacht dat ik nog een tientje had. Dan maar met een briefje van vijftig”.
“Het is nog vroeg” zegt de groenteman  “kunt u echt niet gepast betalen“? “Tja, hè, nou, nou”.  Zuchtend vindt mevrouw nog wat kleingeld en vist nog een euro uit haar jaszak.
Ze betalen en lopen langs de rij naar buiten. Echter niet zonder mij nog even een triomfantelijke blik te hebben toegeworpen.