dollytill

Verleden en heden

Kouwe Kak

Een reactie plaatsen

Geduld.

Het is de beste groentezaak in Heemstede en ze maken hier heerlijke vruchten- en groentesalades.
Aangezien ik er op weg naar mijn werk langs kom, heb ik een soort “standing order” van collega’s om er elke vrijdagochtend een aantal op te halen.
De groenteman kent me inmiddels en de bakjes zijn meestal al voorbereid.
Ik hoef alleen maar te zeggen hoeveel ik er mee wil hebben.
Ik ben bijna aan de beurt.
Voor me staat een keurig echtpaar van middelbare leeftijd.
De groenteman vraagt waarmee hij ze van dienst kan zijn.
“Nou eh..” begint de vrouw “ “tja.. die appeltjes, zijn die lekker”?
“Fris zuur mevrouw, fris zuur” is het antwoord.
“Fris zuur ? Ja, zijn ze fris of zijn ze nou zuur “?
De groenteman snijdt zwijgend een stuk van een appel af en ze mogen proeven.
De ogen naar het plafond gericht.. langzaam kauwend.., nog een hapje… het lijkt verdorie wel of ze een dure wijn aan het keuren zijn.
“Wat vind jij, zegt mevrouw, of heb je zoiets van …”?
“Nou eh..hm… ik heb zoiets van ach.. tja .. beetje zuur toch wel..” vindt meneer.
“En die andere appels dan? Van 1,95 een kilo, wel duur hoor, maar zijn die zoeter “?
Groenteman snijdt ook daar een stukje van af. Zelfde procedure.. kauwen, slikken, naar het plafond staren, elkaar aankijken.. “En” vraagt de groenteman: “beter”? “Nou, eh… tja… beetje melig hè, vindt je ook niet” zegt man tegen vrouw.
Zuchtend richt ook ik mijn ogen naar het plafond..
Achter mij begint de rij onrustig te worden en de groenteman staat alleen in de winkel. Hij doet een poging om het echtpaar tot meer actie te manen en roept tegen niemand in het bijzonder : “mijn hulp komt ietsje later vandaag, maar ik help u zo snel mogelijk hoor “!
Het echtpaar heeft besloten de fris zure appels te kopen want die zijn toch wat voordeliger. “Geeft u er maar twee van” zegt mevrouw.
De appels gaan in een zak. Nu wil ze weten of de sinaasappels lekker zijn en ja hoor: niet te geloven.. het proeven begint weer van voren af aan.
Twee sinaasappels verder begint de groenteman rood aan te lopen en klanten achter mij houden het voor gezien en lopen de winkel uit.
Terwijl ze sabbelend en zuigend met een partje van de derde sinaasappel in de weer zijn zegt de groenteman: “ik help de mevrouw achter u even terwijl u beslist. Vindt u dat goed ?”
“Ja graag” roep ik enthousiast. “drie vruchten- en vier Italiaanse groentesalades graag”.
Oeps…
Mevrouw draait zich naar me om en zegt vinnig: “ helemaal niet, u wacht maar hoor. Wij hebben ook op onze beurt moeten wachten.. Groenteman, doe me van die eerste sinaasappels ook maar 2 stuks”.
De groenteman doet de sinaasappels bij de appels. “Nee, in een apart zakje graag”, zegt meneer, “anders gaan de appels naar sinaasappel ruiken hè” ! Hij grinnikt en kijkt om zich heen met een gezicht van “heb ik dat even mooi opgemerkt”?
Er begint iets te kriebelen in mij en ik voel me kwaad worden, ik krijg neigingen om te gaan meppen. Maar nu blijf ik staan ook.
Het echtpaar vraagt zich inmiddels af wat ze zullen gaan eten vanavond. “Andijvie, wat denk jij? Of zullen we die sperzieboontjes nemen ? Is ook wel eens lekker.. Of heb jij zoiets van …”?
“Tja” zegt meneer, “hm, ik heb zoiets van ach.. nou ja laten we dat maar doen dan. Misschien kunnen we zo’n salade nemen, maar nee, doe toch maar niet, je weet niet wat ze erin stoppen natuurlijk.. tja, of heb jij zoiets van..”? Zijn woorden blijven in de lucht hangen.
“ We nemen de sperzieboontjes” besluit mevrouw. “Doe maar een half pond. Dan halen we bij de slager een biefstukje. Of misschien is een gehaktballetje er ook wel lekker bij. Of heb jij zoiets van ach ..”?
Ik heb nu al medelijden met de slager.
Mevrouw en meneer zijn eindelijk klaar. Afrekenen dus.. pinnen ? “Nee, heb jij het gepast ? nou even kijken..” grabbel, grabbel, “nou hè , ik dacht dat ik nog een tientje had. Dan maar met een briefje van vijftig”.
“Het is nog vroeg” zegt de groenteman  “kunt u echt niet gepast betalen“? “Tja, hè, nou, nou”.  Zuchtend vindt mevrouw nog wat kleingeld en vist nog een euro uit haar jaszak.
Ze betalen en lopen langs de rij naar buiten. Echter niet zonder mij nog even een triomfantelijke blik te hebben toegeworpen.
Advertenties

Auteur: dollyblogt

Mother and grandmother. Two daughters, one living in Florida USA and the other one in Panama. Got fed up with flying around to see daughters and grandson on the other side of the ocean and decided to move from the Netherlands to Panama. Loving the climate, the beautiful nature and the friendly people. Not loving the traffic jams in the city but even Panamanians hate it so I am not alone with this opinion :-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s