dollytill

Verleden en heden

SINTERKLAAS. De traditie van de leugen

Een reactie plaatsen

SINTERZWIJMEL.

Sinterklaas. Een ‘gezellige’ traditie.

Ik kom nog uit een tijd dat Zwarte Piet als boeman werd afgeschilderd. Eén verkeerde actie en je kon rekenen op een enkele reis Spanje in de zak. In een poging de toorn van Sint en Piet wat af te zwakken zongen we bij de schoorsteen het ene sinterklaaslied na het andere, bijgestaan door onze ouders. Toen de kachel werd ingeruild voor een C.V. zongen we bij de radiator. Ondertussen hopend dat onze streken van het afgelopen jaar nog één keer door de vingers zouden worden gezien. Op school speelde het onderwijzend personeel uiteraard ook heel overtuigend mee. Ik zat op een nonnenschool en ook de nonnen, inclusief de priesters waren zeer geloofwaardig hun rol.

Kinderen die intussen wisten dat Sinterklaas niet bestond moesten hun mond houden, maar op de speelplaats kwamen er wel eens geruchten los. Die je uiteraard niet geloofde. Dat kón toch niet ?? Je onderwijzers, het hoofd van de school, je ouders, je grootouders zouden toch niet liegen ? Dat mocht toch niet.. ..?

Wij moesten nota bene iedere vrijdag verplicht gaan biechten. En liegen was  een van de grote zondes die  hel en vagevuur tot gevolg konden hebben. 

Iedere zaterdagavond mochten we de schoen zetten. En dan ging je met de zenuwen naar bed want stél je voor dat je de beruchte roe in je schoen zou vinden!  Het gebeurde gelukkig nooit en naarmate pakjesavond naderde groeide de hoop dat je misschien toch niet op de nominatie stond om in de zak te verdwijnen dit jaar….

Pakjesavond was altijd een feest. Een surprise met een rijm erbij, de snoeperijen en bovenal de enorme opluchting dat je nog een jaartje bij je ouders mocht blijven.

Tegenwoordig worden Sint en Piet niet meer als wraaklustige figuren afgeschilderd.

Echter, vanaf de dag dat ik me met moeite heb laten overtuigen van het niet-bestaan van Sint en Piet, heb ik me jaarlijks afgevraagd wát in hemelsnaam de reden is dat volwassenen het nodig vinden hun kinderen zo te bedonderen.

Je wordt geacht normen en waarden mee te geven en ‘niet liegen’ is daar een van. En wat doen we? We liegen dat het een lieve lust is in deze tijd. Het is weer begonnen: het Sinterklaasjournaal, de hulpsinterklazen, de hulppieten en alle aanhangende fantasieën.

In deze tijd verandert Nederland in een zwijmelende massa met kleffe verhaaltjes en belachelijke bedenksels over het hele sinterklaasgebeuren.

Je breekt je nek over de ‘hulp’ sinten en –pieten en het laatste nieuws over de Sint wordt voorgeschoteld door presentatoren voor volwassenenprogramma’s die verslag te doen over de vreselijke dingen die de Sint nu weer heeft beleefd op zijn reis naar Nederland.

En dan de hamvraag: als kinderen later te horen krijgen dat het allemaal toneel was, al die jaren dat ze heilig geloofd hebben in die Sint en Piet, waar blijven de opvoeders en al die sinterklaasminnende volwassenen dan met hun verhaaltjes ?  Wat geloof je nog ? Kun je nog wel iemand vertrouwen ? Wat is de waarheid ? Zelfs via de media wordt gelogen: dus wat kun je nog geloven van het nieuws, van een documentaire, ik noem maar wat..

De jaren waarin een kind bewust gelooft in Sint en Piet is nou net de tijd dat ze nog een onwrikbaar vertrouwen hebben in hun opvoeders.  Een vertrouwen dat in de meeste gevallen van de ene dag op de andere teniet wordt gedaan door een onthulling in de trant van : “we hebben je voor de gek gehouden, Sinterklaas bestaat niet”. 

Ik citeer filmmaker Dick Maas, die in november 2010 tijdens het programma DWDD   ondervraagd werd over zijn omstreden film ‘Sint’ :  “Betrouwbare ouders ? Wat zijn nou betrouwbare ouders ? Je hebt het over het enige feest dat ik ken waar ouders hun kinderen 6 tot 7 jaar lang voorliegen”. 

Sinterklaas is een leuke traditie en een gezellig feest. Ik heb het met mijn kinderen altijd  gevierd. Maar ik heb ze van het begin af aan verteld dat het een grapje was van de grote mensen. Van kleins af aan deden ze mee met het maken van surprises, mochten hun schoen zetten en kregen cadeautjes op sinterklaasavond. Hartstikke leuk, heel gezellig en ze wisten dat de cadeautjes van ons kwamen en niet van Sinterklaas.

Advertenties

Auteur: dollyblogt

Mother and grandmother. Two daughters, one living in Florida USA and the other one in Panama. Got fed up with flying around to see daughters and grandson on the other side of the ocean and decided to move from the Netherlands to Panama. Loving the climate, the beautiful nature and the friendly people. Not loving the traffic jams in the city but even Panamanians hate it so I am not alone with this opinion :-))

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s